San Gimignano

W XIII wieku San Gimignano wzbogaciło się dzięki dwóm czynnikom: szafranowi, którym prowadziło szeroko zakrojony handel, oraz ruchowi na Via Francigena – szlaku pielgrzymkowym prowadzącym z północnej Europy do Rzymu. Czołowe rodziny popisywały się swoim bogactwem, wznosząc wieże, a każda z nich starała się prześcignąć sąsiadów. W szczytowym okresie było ich około 72. Później uchwalono prawo miejskie, zgodnie z którym żadna z nich nie mogła przewyższać wysokości wieży ratusza.

Najwyższą zachowaną wieżą jest Torre Grossa, ukończona w 1311 roku i mierząca 54 metry wysokości. Należy ona do Palazzo Comunale i jest jedyną wieżą, na którą można się wspiąć.

Czarna Śmierć z 1348 roku zabiła około połowy mieszkańców, a miasto wkrótce znalazło się pod panowaniem Florencji. Z braku środków na modernizację pozostawiono je niemal w niezmienionym stanie. Dlatego w 1990 roku UNESCO wpisało historyczne centrum miasta na listę światowego dziedzictwa.

Lokalne białe wino, Vernaccia di San Gimignano, było pierwszym włoskim winem, któremu w 1966 roku przyznano status DOC, a w 1993 roku uzyskało status DOCG.

Większość wycieczek przewiduje od półtorej do trzech godzin zwiedzania w obrębie murów. Autokary parkują u podnóża miasta, a zwiedzający wchodzą na górę przez bramę Porta San Giovanni po południowej stronie. Główna ulica łagodnie pnie się w górę do Piazza della Cisterna – trójkątnego placu otaczającego XIV-wieczną studnię. Stoiska z lodami przyciągają tu kolejki przez całe popołudnie.

Tuż obok znajduje się Piazza del Duomo. Kościół Collegiata z zewnątrz wygląda skromnie, ale jego ściany wewnątrz pokryte są malowidłami przedstawiającymi historie biblijne: po lewej stronie sceny ze Starego Testamentu autorstwa Bartolo di Fredi, po prawej – sceny z Nowego Testamentu pochodzące z warsztatu Simone Martini, a nad drzwiami – Sąd Ostateczny. W kaplicy Santa Fina znajdują się freski autorstwa Ghirlandaio.

Na Torre Grossa można wejść przez muzeum miejskie w Palazzo Comunale. Schody są strome, ale krótkie, a ze szczytu widać pozostałe wieże oraz wzgórza w kierunku Volterry.

W dniu poświęconym winu należy spodziewać się postoju w gospodarstwie lub piwnicy w pobliżu miasta, gdzie będzie można skosztować Vernaccii oraz czerwonych win Chianti, często w połączeniu z oliwą z oliwek, serem i salami. Dłuższe trasy łączą San Gimignano z Sieną, Volterrą lub Pizą, przez co czas spędzony w każdym z tych miejsc jest krótszy.

W tym miejscu odpowiedni wybór czasu ma większe znaczenie niż w dużym mieście. Miasteczko jest niewielkie, a w sezonie, mniej więcej między godz. 11:00 a 16:00, grupy turystów przyjeżdżających autokarami wypełniają dwa główne place oraz kolejkę po lody. Jeśli przyjedzie Pan/Pani wcześnie lub zostanie Pan/Pani do wieczora, te same ulice będą niemal puste.

Najlepsze miesiące to kwiecień–czerwiec oraz wrzesień–październik, kiedy panuje łagodna pogoda, a wzgórza mienią się zielenią lub złotem. Zbiory winogron w winnicach wokół miasta trwają zazwyczaj przez cały wrzesień – to doskonały czas na dzień poświęcony winu.

W czwartki i soboty rano na placach odbywają się targi. Zima jest spokojna, a niektóre sklepy są zamknięte, ale miasto nabiera wtedy najbardziej lokalnego charakteru. Letnie popołudnia mogą być upalne na kamiennych uliczkach, dlatego warto zabrać ze sobą wodę.