Cinque Terre

Nazwa ta oznacza „pięć miejscowości”. Od wschodu do zachodu miejscowości te to: Riomaggiore, Manarola, Corniglia, Vernazza i Monterosso. Cztery z nich położone są nad brzegiem morza. Wyjątkiem jest Corniglia. Leży ona na cyplu około 100 metrów nad poziomem morza, a z lokalnej stacji kolejowej można albo wspiąć się po Lardarinie – ceglanych schodach liczących 382 stopnie – albo skorzystać z autobusu wahadłowego.

Przez większość swojej historii łatwiej było dotrzeć do tych miejscowości drogą morską niż przez góry. Rolnicy wznosili na stromych zboczach mury z suchego kamienia, tworząc tarasy pod uprawę winorośli i oliwek. To właśnie ten krajobraz rolniczy sprawił, że w 1997 roku UNESCO wpisało ten obszar na listę światowego dziedzictwa, wraz z Portovenere oraz wyspami Palmaria, Tino i Tinetto. W 1999 roku Włochy utworzyły tu park narodowy, który obecnie zarządza szlakami turystycznymi i pobiera opłaty za korzystanie z tych najbardziej uczęszczanych.

Kuchnia jest typowo liguryjska. Pesto pochodzi właśnie z tego regionu, a w każdej wiosce od wczesnego rana sprzedaje się focaccię na kawałki. Monterosso słynie z solonych sardeli i cytryn. Lokalne wino deserowe, Sciacchetrà, powstaje z winogron pozostawionych do wyschnięcia na kilka tygodni po zbiorach, dzięki czemu jest słodkie, ma bursztynowy kolor i jest sprzedawane w małych butelkach.

Jest to długi dzień, często trwający od 12 do 13 godzin w obie strony z Florencji. Autokary zazwyczaj wyruszają około godziny 7 rano i docierają do La Spezia lub Levanto po około dwóch godzinach jazdy autostradą. Autokary nie mogą wjechać do samych wiosek, więc pozostałą część dnia spędza się w lokalnych pociągach, a podczas niektórych wycieczek również na łodzi.

Większość wycieczek obejmuje trzy lub cztery miejscowości, a nie wszystkie pięć. Najczęściej pomijana jest Corniglia ze względu na podjazd od stacji kolejowej. Podróż pociągiem między sąsiednimi miejscowościami trwa zaledwie kilka minut, jednak latem pociągi są przepełnione, a wąskie perony szybko się zapełniają. W mniejszych miejscowościach zazwyczaj ma się około godziny, a w Monterosso – nieco więcej czasu, ponieważ znajduje się tam największa plaża i najwięcej lokali gastronomicznych.

Łódź, o ile kursuje, pozwala podziwiać wioski z perspektywy wody – z tej samej perspektywy, z której wykonuje się większość zdjęć. Zatrzymuje się w Monterosso, Vernazzy, Manaroli i Riomaggiore, ale nie w Corniglii, która nie posiada portu. W przypadku wzburzonego morza rejsy są odwoływane, a podróż odbywa się pociągiem.

Lunch zazwyczaj organizują Państwo we własnym zakresie, w wybranej przez siebie miejscowości. Niektóre wycieczki zatrzymują się w drodze powrotnej w Pizie na krótką wizytę przy Krzywej Wieży.

Maj, czerwiec i wrzesień zapewniają najlepszą równowagę. Szlaki są suche, łodzie kursują, a od czerwca morze jest wystarczająco ciepłe, by można było w nim pływać. Lipiec i sierpień są upalne i bardzo zatłoczone, zwłaszcza w weekendy oraz w okresie Ferragosto, czyli święta 15 sierpnia.

Kwiecień i październik są spokojniejsze i nadal łagodne, choć prawdopodobieństwo opadów jest większe, a łodzie kursują rzadziej w ciągu dnia. Zimą większość łodzi zawiesza kursy, niektóre restauracje zamykają się na sezon, a burze mogą spowodować zamknięcie szlaków z krótkim wyprzedzeniem.

W każdym miesiącu tłumy zaczynają się gromadzić od połowy poranka, kiedy przyjeżdżają pociągi z La Spezia i grupy wycieczkowe, a pod koniec popołudnia stają się rzadsze. Park ustala ceny karty Cinque Terre Card w oparciu o przewidywany popyt, więc jego kalendarz dni tańszych i droższych stanowi rzetelny wskaźnik tego, w których terminach będzie największy ruch.