Chianti

Obszar Chianti Classico obejmuje około 71 800 hektarów na terenie prowincji Florencji i Sieny. W całości w jego granicach leżą cztery miejscowości: Greve, Castellina, Radda i Gaiole in Chianti; częściowo znajdują się w nim również cztery kolejne miejscowości, w tym San Casciano Val di Pesa.

W średniowieczu Florencja i Siena toczyły spory o te wzgórza. Pod koniec XIV wieku Florencja utworzyła Ligę Chianti, aby utrzymać nad nimi kontrolę; jej herbem był czarny kogut na złotym tle, a stolicą ligi stała się Radda. Już w dokumencie notarialnym z 1398 roku lokalne wino nazwano Chianti, a w 1716 roku Cosimo III de’ Medici ustalił granice obszaru, na którym dozwolone było jego produkowanie.

W 1924 roku lokalni plantatorzy założyli konsorcjum mające na celu ochronę tego wina – pierwsze tego rodzaju we Włoszech – i przyjęli koguta jako swój znak. Od 2005 roku czarny kogut jest symbolem samej apelacji Chianti Classico, umieszczanym na każdej butelce.

Wycieczka do regionu Chianti skupia się wokół piwnicy winnej i stołu. W winnicy zazwyczaj spaceruje się wśród winorośli, ogląda się miejsce, w którym wino leżakuje w beczkach, a następnie degustuje się kilka win, często w połączeniu z oliwą z oliwek, chlebem, serem i wędlinami z danej posiadłości. Niektóre winnice serwują pełny obiad lub kolację na świeżym powietrzu, gdy zapada zmrok.

Usłyszą Państwo dwie nazwy. Chianti Classico pochodzi wyłącznie z historycznego obszaru między Florencją a Sieną, musi zawierać co najmniej 80% szczepu Sangiovese, jest produkowane wyłącznie z czerwonych winogron i opatrzone jest symbolem czarnego koguta. Zwykłe Chianti to odrębna i znacznie większa apelacja obejmująca sześć prowincji Toskanii, z ośmioma podstrefami, takimi jak Rufina i Colli Senesi, w której zawartość Sangiovese musi wynosić co najmniej 60%. Oba są winami czerwonymi opartymi na tym samym szczepie, więc degustacja ich obok siebie to najszybszy sposób na poznanie różnicy.

Między posiadłościami drogi przebiegają przez wioski. W Greve in Chianti znajduje się rynek z arkadami, Piazza Matteotti, z pomnikiem Giovanniego da Verrazzano – urodzonego tutaj nawigatora, który zbadał zatokę nowojorską. Nieco dalej na południe leży Panzano, gdzie zachowały się mury zamku oraz kościół San Leolino. Radda to małe, otoczone murami miasteczko, które niegdyś było stolicą Ligi.

Podczas jazdy na rowerze elektrycznym silnik łagodzi trudy podjazdów, jednak drogi cały dzień prowadzą w górę i w dół.

Degustacja i prowadzenie pojazdu nie idą w parze. Jeśli jeżdżą Państwo na rowerze lub prowadzą samochód samodzielnie, proszę zrezygnować z wina lub ograniczyć się do jednego łyka. We Włoszech nie wolno sprzedawać ani podawać alkoholu osobom poniżej 18 roku życia.

Zbiory trwają od późnego lata do wczesnej jesieni, kiedy to w winnicach panuje ożywiony ruch zbieraczy i traktorów. We wrześniu i październiku liście winorośli żółkną, a następnie, w listopadzie, przybierają barwy czerwone i pomarańczowe. Jest to najbardziej ruchliwy okres na wycieczki związane z winem.

Wiosna jest zielona i rześka, co sprawia, że jest to doskonały czas na wycieczki rowerowe. Letnie dni są długie i upalne, dlatego warto jeździć rano, a wieczór zarezerwować na kolację w winnicach. Zima jest spokojna – winorośle są nagie, a na drogach pojawia się niewielu turystów.