Pałac Pitti i Ogrody Boboli

Pitti dorobił się majątku na działalności bankowej i pragnął posiadać rezydencję, która mogłaby rywalizować z rezydencjami rodu Medici. Budowa pozostała niedokończona po upadku fortuny jego rodziny. W 1550 roku Cosimo I de’ Medici wraz z małżonką, Eleonorą z Toledo, nabyli go jako swoją nową rezydencję. Bartolomeo Ammannati dobudował dziedziniec, a późniejsi książęta przedłużyli fasadę do obecnej długości, wykorzystując surowy, ciężki kamień.

Po rodzie Medici pałac przejęli wielcy książęta z dynastii Lotaryngii, a następnie – na krótki czas – rodzina Napoleona. Kiedy Florencja była stolicą Włoch, w latach 1865–1871, królowie z dynastii Sabaudzkiej uczynili z niego swój pałac królewski. W 1919 roku król Wiktor Emanuel III przekazał go państwu.

Obecnie w pałacu mieści się kilka muzeów, do których wstęp obejmuje jeden bilet. W Galerii Palatyńskiej zawieszono ponad 500 obrazów, jeden obok drugiego, zgodnie z upodobaniami wielkich książąt. W Apartamentach Królewskich zachowały się jedwabne tapety i meble z dworu Sabaudzkiego. Galeria Sztuki Nowoczesnej obejmuje włoskie malarstwo z XIX wieku, Skarbiec Wielkich Książąt prezentuje klejnoty, kamee i wyroby z kości słoniowej, a Muzeum Kostiumu i Mody eksponuje stroje od XVIII wieku aż po ostatnie dziesięciolecia.

Przechodzą Państwo przez pochyły Piazza Pitti i wchodzą przez dziedziniec Ammannatiego. Torby i plecaki należy zostawić w szatni, a następnie schodami lub windą udają się Państwo na pierwsze piętro.

Najpierw zwiedza się Galerię Palatynską. Najciekawsze są pięć sal nazwanych na cześć planet, z sufitami autorstwa Pietro da Cortona. Warto zwrócić uwagę na okrągły obraz Rafaela „Madonna della Seggiola” oraz jego portret „La Velata”, dzieła Tycjana „La Bella” i „Magdalena”, a także obraz Caravaggia „Śpiący Kupidyn”. Obrazy są rozmieszczone według rozmiaru i gustu, a nie według daty powstania, dlatego opisy mają znaczenie. Na tym samym piętrze znajdują się apartamenty królewskie, w tym sala tronowa, sala balowa i sypialnie.

Za pałacem wznoszą się na wzgórzu Ogrody Boboli. Nad dziedzińcem znajduje się amfiteatr, w środku którego stoi egipski obelisk. Ścieżki prowadzą w górę, mijając Fontannę Neptuna, aż na sam szczyt, skąd rozciąga się widok na kopuły i dachy Florencji. Niżej, w pobliżu wyjścia, znajduje się „Grotta Grande” autorstwa Buontalentiego – sala przypominająca jaskinię, wypełniona muszlami i stalaktytami. Długa aleja cyprysowa prowadzi na południe do Isolotto, czyli stawu z wyspą.

Proszę zaplanować dwie godziny na zwiedzanie najważniejszych atrakcji pałacu oraz kolejne dwie godziny na ogrody.

Pałac jest otwarty od wtorku do niedzieli w godzinach od 8:15 do 18:30, a w poniedziałki pozostaje zamknięty. Ogrody są otwarte w większość poniedziałków, ale zamknięte w pierwszy i ostatni poniedziałek każdego miesiąca. Godzina zamknięcia ogrodów Boboli zmienia się w zależności od pory roku – od 16:30 zimą do 19:10 w czerwcu, lipcu i sierpniu.

Pałac rzadko jest tak zatłoczony jak Galeria Uffizi. Zupełnie inaczej wygląda sytuacja w ogrodach latem: na wyższych zboczach jest niewiele cienia, dlatego warto wybrać się tam rano lub późnym popołudniem i zabrać ze sobą wodę. Wiosna i jesień to najlepsze pory roku na zwiedzanie ogrodów. Dobrym pomysłem jest zwiedzanie pałacu rano, zanim na wyższych piętrach zrobi się gorąco, a ogrodów – po obiedzie.

Wstęp jest bezpłatny w pierwszą niedzielę każdego miesiąca, bez konieczności rezerwacji konkretnej godziny.