Het Dogenpaleis

Al sinds de 9e eeuw is hier een regeringszetel gevestigd, maar het paleis dat u ziet is grotendeels gotisch, met toevoegingen uit de renaissance, en bestaat uit drie vleugels. De vleugel die uitkijkt op het San Marcobekken is de oudste; deze werd vanaf 1340 herbouwd. De vleugel aan de Piazzetta kreeg zijn huidige vorm vanaf 1424. De vleugel langs het kanaal, met de vertrekken van de doge en talrijke regeringskantoren, werd tussen 1483 en 1565 herbouwd na een brand. Nog twee branden, in 1574 en 1577, verwoestten een groot deel van de decoratie; daarom dateren zoveel plafonds en schilderijen uit de jaren direct daarna.

De doge was de hoogste ambtenaar van de Republiek en de enige die zijn ambt voor het leven bekleedde. Hoewel hij door de Grote Raad werd gekozen via een beruchte, ingewikkelde stemming, had hij nog steeds niet de bevoegdheid om zelfstandig wetten vast te stellen of beslissingen te nemen. De laatste doge, Ludovico Manin, trad in 1797 af, toen de soldaten van Napoleon Venetië binnenvielen en de Republiek ten einde kwam.

In 1614 werd een overdekte brug gebouwd om het paleis te verbinden met de Nieuwe Gevangenissen aan de overkant van het kanaal. De naam, de Zuchtbrug, ontstond pas veel later, voortkomend uit het romantische idee dat gevangenen door de kleine raampjes een laatste blik op de lagune wierpen. In 1923 droeg de Italiaanse staat, die eigenaar is van het paleis, het over aan de stad om het als openbaar museum te exploiteren.

De rondleiding verloopt niet verdieping voor verdieping. Deze begint op de begane grond in het Museo dell’Opera, waar de originele 14e- en 15e-eeuwse kapitelen van de gevels nu te zien zijn, loopt vervolgens door de binnenplaats onder de Reuzentrap en stijgt vervolgens naar de loggia en de appartementen van de doge. Van daaruit loopt de route door de zalen van de raden en rechtbanken op de bovenste verdiepingen en eindigt bij de wapenkamer, de schilderijengalerij en de gevangenissen.

De grootste zaal is de Zaal van de Grote Raad, 53 meter lang en 25 meter breed, en daarmee een van de grootste zalen van Europa. De gehele muur achter de troon van de doge wordt in beslag genomen door „Het Paradijs“, geschilderd door Tintoretto en zijn atelier tussen 1588 en 1592 en een van de langste doeken ter wereld. Portretten van de eerste 76 doges vormen een fries onder het plafond. Onderweg komt u ook langs stenen „leeuwenbekken“, openingen waar Venetianen anonieme meldingen van misdrijven of corruptie konden achterlaten.

De gevangenissen zijn bereikbaar via een van de twee gangen in de Brug der Zuchten, zodat u deze van binnenuit oversteekt en door dezelfde kleine raampjes naar buiten kijkt.

Het standaardticket is het ticket voor de musea op het San Marcoplein, dat ook toegang biedt tot het Museo Correr, het Nationaal Archeologisch Museum en de monumentale zalen van de Marciana-bibliotheek. Een app voor een audiogids is inbegrepen.

Van 1 april tot en met 31 oktober is het paleis geopend van 9.00 tot 19.00 uur, met laatste toegang om 18.00 uur. Van 1 november tot en met 31 maart sluit het paleis om 18.00 uur, met laatste toegang om 17.00 uur. De zalen sluiten een half uur eerder en de gevangenissen liggen als laatste op de route; kom daarom niet te kort voor de laatste toegangstijd aan.

Tickets die ten minste 30 dagen van tevoren online worden gekocht, zijn goedkoper dan de standaardprijs; het loont dus de moeite om vroeg te plannen.

Het paleis en de Basiliek van San Marco liggen naast elkaar en kunnen goed op één dag worden bezocht, maar de basiliek heeft kortere openingstijden en is op zondagen en feestdagen alleen ’s middags voor bezoekers geopend. Bezoek op die dagen ’s ochtends het paleis en na de lunch de basiliek.