San Gimignano

San Gimignano vergaarde in de 13e eeuw rijkdom dankzij twee zaken: saffraan, waarmee op grote schaal werd gehandeld, en het verkeer op de Via Francigena, de pelgrimsroute van Noord-Europa naar Rome. Vooraanstaande families toonden hun rijkdom door torens te bouwen, waarbij de ene de andere probeerde te overtreffen. Op het hoogtepunt waren er ongeveer 72. Een stadswet bepaalde later dat geen enkele toren hoger mocht zijn dan de toren van het stadhuis.

De hoogste nog bestaande toren is de Torre Grossa, voltooid in 1311 en 54 meter hoog. Deze toren maakt deel uit van het Palazzo Comunale en is de enige toren die u kunt beklimmen.

De Zwarte Dood van 1348 eiste het leven van ongeveer de helft van de bevolking, waarna de stad al snel onder het gezag van Florence kwam te staan. Bij gebrek aan financiële middelen voor modernisering bleef de stad vrijwel ongewijzigd. Daarom heeft UNESCO het historische centrum in 1990 op de Werelderfgoedlijst geplaatst.

De lokale witte wijn, Vernaccia di San Gimignano, was in 1966 de eerste Italiaanse wijn die de DOC-status kreeg en werd in 1993 een DOCG.

Bij de meeste excursies heeft u tussen anderhalf en drie uur de tijd om binnen de stadsmuren rond te kijken. De touringcars parkeren beneden in de stad, en u loopt via de Porta San Giovanni aan de zuidkant naar boven. De hoofdstraat loopt licht omhoog naar het Piazza della Cisterna, een driehoekig plein rondom een 14e-eeuwse waterput. Bij de ijskraampjes hier staan de hele middag rijen mensen te wachten.

Vlak daarnaast ligt het Piazza del Duomo. De Collegiata ziet er van buiten eenvoudig uit, maar de muren binnen zijn bedekt met geschilderde verhalen: het Oude Testament aan de linkerkant door Bartolo di Fredi, het Nieuwe Testament aan de rechterkant uit het atelier van Simone Martini, en een Laatste Oordeel boven de deur. De Santa Fina-kapel bevat fresco’s van Ghirlandaio.

De Torre Grossa is bereikbaar via het stadsmuseum in het Palazzo Comunale. De trap is steil maar kort, en vanaf de top ziet u de andere torens en de heuvels in de richting van Volterra.

Tijdens een wijndag kunt u rekenen op een stop bij een boerderij of wijnkelder in de buurt van de stad om Vernaccia te proeven naast rode Chianti-wijnen, vaak vergezeld van olijfolie, kaas en salami. Langere routes combineren San Gimignano met Siena, Volterra of Pisa, waardoor de tijd die op elke plaats wordt doorgebracht korter is.

De timing is hier belangrijker dan in een grote stad. Het stadje is klein, en in het hoogseizoen, tussen ongeveer 11.00 en 16.00 uur, staan de twee belangrijkste pleinen en de rij voor de ijssalon vol met groepen die met de touringcar zijn gekomen. Komt u vroeg, of blijft u tot in de avond, dan zijn diezelfde straten vrijwel leeg.

April tot en met juni en september tot en met oktober zijn de beste maanden, met mild weer en groene of goudkleurige heuvels. De druivenoogst in de wijngaarden rondom het stadje loopt doorgaans tot en met september; een uitstekende periode voor een dag in het teken van wijn.

Op donderdag- en zaterdagochtend zijn er markten op de pleinen. In de winter is het rustig en zijn sommige winkels gesloten, maar dan komt de authentieke sfeer van de stad het best tot zijn recht. Zomermiddagen kunnen heet zijn op de stenen straten, dus neem water mee.