Chianti

Het Chianti Classico-gebied beslaat ongeveer 71.800 hectare in de provincies Florence en Siena. Vier gemeenten liggen volledig binnen dit gebied, namelijk Greve, Castellina, Radda en Gaiole in Chianti; delen van nog vier andere gemeenten, waaronder San Casciano Val di Pesa, vallen er eveneens onder.

Florence en Siena voerden gedurende de Middeleeuwen strijd om deze heuvels. Aan het einde van de 14e eeuw richtte Florence de Liga van Chianti op om deze gebieden in bezit te houden, met als wapen een zwarte haan op een gouden veld, en Radda werd de hoofdstad ervan. In een notariële akte uit 1398 wordt de lokale wijn al „Chianti“ genoemd, en in 1716 legde Cosimo III de’ Medici de grenzen vast van het gebied waar deze wijn mocht worden geproduceerd.

In 1924 richtten lokale wijnbouwers een consortium op om de wijn te beschermen – het eerste in zijn soort in Italië – en kozen zij de haan als hun embleem. Sinds 2005 is de zwarte haan het symbool van de Chianti Classico-benaming zelf, dat op elke fles is afgedrukt.

Een uitstapje naar de Chianti draait om de wijnkelder en de eettafel. Bij een wijnmakerij wandelt u doorgaans tussen de wijnstokken door, bekijkt u waar de wijn in vaten rijpt en proeft u vervolgens verschillende wijnen, vaak vergezeld van de olijfolie, het brood, de kaas en de vleeswaren van het landgoed. Sommige bieden een volledige lunch aan, of een diner in de open lucht terwijl de dag ten einde loopt.

U zult twee benamingen tegenkomen. Chianti Classico is uitsluitend afkomstig uit het historische gebied tussen Florence en Siena, moet voor ten minste 80% uit Sangiovese bestaan, wordt uitsluitend van rode druiven gemaakt en draagt het embleem van de zwarte haan. Gewone Chianti is een aparte en veel grotere appellatie die zich uitstrekt over zes Toscaanse provincies, met acht subgebieden zoals Rufina en Colli Senesi, en moet voor ten minste 60% uit Sangiovese bestaan. Beide zijn rode wijnen op basis van dezelfde druif, dus ze naast elkaar proeven is de snelste manier om het verschil te leren kennen.

Tussen de landgoederen lopen de wegen door de dorpen. Greve in Chianti heeft een marktplein met arcaden, Piazza Matteotti, met een standbeeld van Giovanni da Verrazzano, de hier geboren zeevaarder die de baai van New York verkende. Panzano, iets verder naar het zuiden, heeft nog steeds de muren van zijn kasteel en de kerk van San Leolino. Radda is een klein ommuurd stadje dat ooit de hoofdstad van de Liga was.

Op een e-bike maakt de motor het klimmen een stuk gemakkelijker, maar de wegen gaan de hele dag op en neer.

Wijnproeven en autorijden gaan niet samen. Als u zelf fietst of rijdt, laat de wijn dan staan of beperk u tot één slokje. In Italië mag alcohol niet worden verkocht of geschonken aan personen jonger dan 18 jaar.

De oogst loopt van de late zomer tot in de vroege herfst, wanneer het in de wijngaarden een drukte van jewelste is met plukkers en tractoren. In september en oktober verkleuren de wijnbladeren geel, en vervolgens rood en oranje in november. Het is het drukste seizoen voor wijnreizen.

De lente is groen en fris, en een uitstekende tijd om te fietsen. De zomerdagen zijn lang en warm, dus fiets ’s ochtends en bewaar de avond voor een diner in de wijngaarden. De winter is rustig, met kale wijnstokken en weinig bezoekers op de wegen.