Park Güell

Güell kocht een rotsachtige, vrijwel boomloze heuvel boven Gràcia en vroeg Gaudí om er een tuinstad van te maken naar Engels voorbeeld. Daarom is in de naam het Engelse woord „Park” verwerkt. Gaudí heeft de heuvel niet geëgaliseerd. Hij liet de wegen erlangs lopen via viaducten die waren gebouwd van ter plaatse gewonnen steen, en bedekte het hoofdplein en de banken daarop met gebroken tegels, een techniek die „trencadís“ wordt genoemd.

De huizen vonden geen afzet. De percelen lagen ver van de stad en de verkoopvoorwaarden waren streng. Er werden slechts twee huizen gebouwd: één voor Güells vriend, de advocaat Martí Trias, en een modelwoning waarin Gaudí in 1906 zijn intrek nam en waar hij tot 1925 woonde. Dat huis is nu het Gaudí-huismuseum. Güell woonde in een ouder huis op het landgoed, dat tegenwoordig een school is.

Güell overleed in 1918. Zijn erfgenamen boden het landgoed aan de stad aan, die het in 1922 aankocht en in 1926 voor het publiek opende. UNESCO heeft het in 1984 opgenomen in de lijst van werken van Gaudí. Sinds 2013 is voor de centrale monumentale zone een toegangskaartje vereist.

Uw ticket geldt voor een toegangsperiode van 30 minuten. Zodra u binnen bent, mag u blijven tot sluitingstijd, maar u mag niet weggaan en vervolgens weer terugkomen. De meeste mensen brengen een uur tot anderhalf uur door in de Monumentale Zone.

De gebruikelijke route begint bij de hoofdingang aan de Carrer d’Olot, tussen twee poortgebouwen met daken die op glazuur lijken. In een daarvan, de portierswoning, bevindt zich een klein museum waarvoor een apart ticket nodig is. Vanaf de poort loopt de Drakentrap omhoog langs de mozaïeksalamander die de lokale bevolking „el drac“ noemt. Bovenaan bevindt zich de Hypostylezaal, een zaal met 86 zuilen die bedoeld was als marktplaats van het landgoed. Kijk omhoog naar de keramische schijven die in het plafond zijn aangebracht.

Het dak van de zaal is het Natuurplein, een breed terras dat wordt omzoomd door de lange, kronkelende bank. De rondingen zijn zo gevormd dat ze perfect aansluiten op de rug van een zittende bezoeker, en het uitzicht strekt zich uit over de stad tot aan de zee. Vanaf hier leiden paden en stenen viaducten bergopwaarts naar de uitkijkpunten. Het roze huis met een torenspits is het Gaudí-Huismuseum, waarvoor apart toegang moet worden gekocht.

Het park ligt op een helling, met trappen en los grind. Het is moeilijk begaanbaar voor mensen met beperkte mobiliteit. Draag schoenen met goede grip.

De tijdsvakken voor bezoekers beginnen om 9.30 uur ’s ochtends. De laatste tijdsvakken zijn in de zomer rond 19.30 uur en in de winter eerder. De vroege ochtenduren en late avonduren zijn gereserveerd voor omwonenden. Raadpleeg de officiële openingstijden voor uw bezoekdatum.

Het eerste tijdslot van de dag is het rustigst. Vanaf halverwege de ochtend arriveren busgroepen en rond het middaguur is het terras het drukst, wanneer er bijna geen schaduw op de bankjes is. Op zomermiddagen wordt de heuvel erg warm, dus neem water mee. Tijdvakken in de late namiddag zijn de op één na beste keuze, omdat het licht dan zachter op de mozaïeken valt.

Het aantal bezoekers per tijdslot is beperkt en de tijdslots raken snel volgeboekt. In het voorjaar, de zomer en tijdens Pasen kunnen ze al dagen van tevoren volgeboekt zijn; reserveer daarom zodra uw data vaststaan.