La Pedrera

Pere Milà, een zakenman en politicus, en zijn echtgenote Roser Segimon gaven in 1906 opdracht tot de bouw van dit pand: huurappartementen, met hun eigen woning op de begane grond. Het was het laatste particuliere huis dat Gaudí ontwierp. Hij raakte in onenigheid met de familie Milà over zijn honorarium en over het grote beeld van de Maagd dat hij voor de top had gepland. Na de antiklerikale rellen van 1909, bekend als de Tragische Week, zag de familie af van het beeld, en Gaudí trok zich terug voordat het werk voltooid was.

De bouwtechniek was zijn tijd ver vooruit. Pijlers en ijzeren balken dragen het gewicht, zodat geen enkele binnenmuur iets ondersteunt en elke woning anders kan worden ingedeeld. De golvende voorgevel is van kalksteen en de balkons bestaan uit een wirwar van smeedijzer dat op zeewier lijkt.

Roser Segimon woonde er tot 1964. Tegen die tijd was het gebouw opgedeeld in kantoren en appartementen, en zelfs de zolder was omgebouwd tot woningen. De spaarbank Caixa Catalunya kocht het in 1986 en restaureerde het; tegenwoordig wordt het beheerd door de Fundació Catalunya La Pedrera. UNESCO heeft het in 1984 op de Werelderfgoedlijst geplaatst.

Vanaf de stoep kan een gids u veel laten zien van wat La Pedrera beroemd heeft gemaakt: de gevel die om de hoek van de Carrer de Provença loopt, de ijzeren balkons en de toegangspoorten van onregelmatig gevormd glas, ingelijst in ijzer. Als u aan de overkant van de Passeig de Gràcia staat, steken enkele schoorstenen op het dak boven de gevel uit.

Voor een bezoek aan het interieur heeft u een apart ticket nodig, los van dat voor La Pedrera zelf, en u bent ongeveer 90 minuten bezig om de vijf verdiepingen te bezichtigen. U komt binnen via een van de twee binnenplaatsen, waarvan de muren zijn beschilderd met vervaagde muurschilderingen, en een lift brengt u eerst naar het dak. Daarboven staan 28 schoorstenen en traptorens als gewapende wachters, en het pad slingert zich tussen hen door, met de stad rondom. Onder het dak bevindt zich de zolder, een lange tunnel met 270 bakstenen bogen waar momenteel een tentoonstelling te zien is over de werkwijze van Gaudí. De laatste halte is een appartement dat is ingericht zoals een welgestelde familie er rond 1911 woonde.

Het dak is oneffen en er zijn overal trappen, waardoor het niet geschikt is voor rolstoelen. De rest van het bezoek is per lift bereikbaar.

In 2026 is La Pedrera tussen maart en begin november dagelijks geopend van 9.00 tot 20.30 uur, en in de winter tot 18.30 uur, met een handvol sluitingsdagen. De meeste bezoekers komen voor het dakterras, en dat is bij regen gesloten; kies daarom, indien uw planning dit toelaat, een droge dag.

De late namiddag biedt veel waar voor uw geld. Het officiële ‘Sunset’-ticket omvat dezelfde route als het dagticket, maar kost minder, en de laagstaande zon verwarmt de bleke stenen. Voor een vrijwel leeg dak kunt u kiezen voor een begeleide ‘Sunrise’-rondleiding die om 08.00 uur begint, een uur voor de opening.

Na zonsondergang is er de ‘Night Experience’: een rondleiding die eindigt op het dakterras met een licht- en geluidsshow geprojecteerd op de schoorstenen en een glas cava. Deze is vaak uitverkocht, dus reserveer enkele dagen van tevoren. Een wandeltocht die alleen buiten stopt, is op elk tijdstip mogelijk.