Bazylika św. Marka

Pierwszy kościół św. Marka został poświęcony w 832 roku, a w 976 roku spłonął podczas powstania. Prace nad obecną budowlą rozpoczęły się w 1063 roku, pierwsze mozaiki zaczęto tworzyć za panowania doży Domenico Selvo w latach 70. XI wieku, a kościół został poświęcony w 1094 roku, kiedy to szczątki św. Marka zostały na stałe złożone w krypcie.

Zbiory kościoła opowiadają historię potęgi Wenecji na morzu. Po zdobyciu Konstantynopola podczas Czwartej Krucjaty w 1204 roku sprowadzono stąd marmur, kolumny, rzeźbione panele i dzieła sztuki, wśród których znalazły się cztery pozłacane konie oraz emalie, które później wkomponowano w Pala d’Oro. Marmur pokrywający obecnie fasady przybył w tym samym okresie.

Każdy nowy doża był przedstawiany ludowi z prawostronnej ambony, żołnierze otrzymywali błogosławieństwo przed wyruszeniem na wojnę, a flagi zdobyte na wrogu były prezentowane w kościele. Kiedy w 1797 roku upadła Republika, kościół utracił swoją rolę kaplicy dożowskiej, a w 1807 roku przeniesiono tu siedzibę patriarchy Wenecji z kościoła San Pietro di Castello.

Wewnątrz bazyliki zwiedzający poruszają się po wytyczonej linami trasie. Zgodnie z zasadami zwiedzania wizyta w głównej nawie trwa do 20 minut, a zwiedzanie Pala d’Oro – do 10 minut, dlatego przewodnik, który wie, na co zwrócić uwagę, ma naprawdę duże znaczenie.

Pala d’Oro ma 3,34 metra szerokości i 2,12 metra wysokości; składa się z około 250 emaliowanych elementów na pozłacanym srebrze i jest wysadzana 1 927 kamieniami szlachetnymi. Została zamówiona po raz pierwszy na początku XII wieku, przerobiona w 1209 roku, a swoją obecną formę uzyskała w latach 40. XIV wieku. Jest to jedyne na świecie duże gotyckie dzieło złotnicze, które przetrwało w nienaruszonym stanie.

Na piętrze muzeum zajmuje pomieszczenia nad holem wejściowym oraz dawną salą bankietową doży. Znajdują się tu oryginalne cztery konie. Do 1977 roku stały one na fasadzie, a po renowacji w 1982 roku przeniesiono je do wnętrza; konie widoczne obecnie na zewnątrz to kopie wykonane z brązu. Z tarasu, Loggia dei Cavalli, rozciąga się widok na plac znajdujący się tuż obok. Schody prowadzące na górę są wąskie i strome, choć dostępna jest winda oraz podnośnik schodowy.

Przy wejściu należy liczyć się z kontrolą za pomocą wykrywacza metalu oraz kontrolą toreb. Plecaki i torby większe niż 40 x 30 x 20 cm są niedozwolone, a walizki na kółkach są zabronione w każdym przypadku. Ramiona i kolana muszą być zakryte, mężczyźni powinni zdjąć nakrycia głowy, a od zwiedzających oczekuje się zachowania ciszy. Nie wolno siedzieć, jeść ani pić, a zdjęcia można robić wyłącznie do użytku osobistego.

Od poniedziałku do soboty bazylika, Pala d’Oro i muzeum otwierają się o godz. 9:30, ostatnie wejście jest możliwe o godz. 16:45, a zamykanie następuje o godz. 17:15. W niedziele i święta kościół jest otwarty dla zwiedzających dopiero od godz. 14:00, natomiast muzeum i taras konny są otwarte od godz. 9:30. W niedzielne poranki oraz w trakcie trwania nabożeństw zwiedzanie możliwe jest wyłącznie w muzeum i na tarasie.

Jest to przede wszystkim czynna katedra, a dostęp dla zwiedzających może zostać zawieszony ze względu na nabożeństwa, dlatego godziny otwarcia mogą ulec zmianie. Przedziały czasowe są ściśle określone: można wejść najwcześniej 15 minut przed lub najpóźniej 15 minut po godzinie podanej na bilecie, nie później.

Podczas bardzo wysokich pływów woda może sięgać holu wejściowego. W takim przypadku personel wyznacza alternatywne trasy przez kościół, które są odpowiednio oznakowane i nadzorowane.