Góra Teide

Teide znajduje się w obrębie Las Cañadas, ogromnej kaldery powstałej w wyniku zawalenia się starszego wulkanu. Jej ściana rozciąga się na długości około 25 km wzdłuż południowej granicy parku i osiąga wysokość około 600 metrów w okolicy Guajara. W jej wnętrzu wyrosły Teide i sąsiedni Pico Viejo. Ostatnia erupcja na terenie parku miała miejsce w 1798 roku po stronie Pico Viejo, a ciemny strumień lawy z niej płynącej można łatwo dostrzec z punktu widokowego Boca Tauce.

Najbardziej znanymi formacjami skalnymi parku są Roques de García – szereg zerodowanych wież położonych w pobliżu drogi. Jedna z nich, Roque Cinchado, zwęża się u podstawy i pojawiła się na dawnym hiszpańskim banknocie o nominale 1000 peset.

Park Narodowy Teide został wpisany na listę UNESCO w 2007 roku. Jego wysokość, suche powietrze oraz oddalenie od dużych miast sprawiają, że jest to również jedno z najlepszych miejsc w Europie do obserwacji nieba. Obserwatorium Teide, położone na wschodnim skraju parku, prowadzi badania nad Słońcem, a park posiada certyfikat Starlight potwierdzający wysoką jakość nocnego nieba.

Większość wycieczek prowadzi z wybrzeża przez las sosnowy, po czym drzewa stają się rzadsze, a droga przecina kalderę. Zazwyczaj zatrzymuje się przy Roques de García, punktach widokowych nad polami lawowymi, a w niektóre dni – przy dolnej stacji kolejki linowej.

Kolejka linowa stanowi osobną atrakcję, której dostępność zależy od warunków pogodowych. W niecałe osiem minut pokonuje różnicę wysokości od 2 356 metrów do 3 555 metrów. Na szczycie nie ma kawiarni, a powietrze jest rzadkie i zimne. Dwie oznakowane ścieżki prowadzą do punktów widokowych na północną i południową część wyspy. Ostatnia ścieżka do krateru szczytowego, szlak nr 10, wymaga bezpłatnego zezwolenia wydanego przez park narodowy, które należy zarezerwować online z dużym wyprzedzeniem. Kobiety w ciąży, dzieci poniżej 3. roku życia oraz osoby z chorobami serca nie mogą korzystać z kolejki linowej ze względu na wysokość.

Wycieczki o zachodzie słońca docierają do punktu widokowego, gdy światło powoli zanika, a cień góry rozciąga się nad chmurami. Po zmroku przewodnicy wykorzystują teleskopy i wskaźniki laserowe, aby pokazać planety, gromady gwiazd i konstelacje. Niektóre wieczory obejmują kolację lub piknik.

Na Teide jest znacznie chłodniej niż na plaży, zwłaszcza w nocy. Należy zabrać ze sobą ciepłą kurtkę, długie spodnie i obuwie zakrywające stopy, nawet latem.

Na Teide można się wybrać o każdej porze roku. W parku często panuje bezchmurna i słoneczna pogoda, nawet gdy nad wybrzeżem jest pochmurno. Zimą na wyższych zboczach pojawia się śnieg i lód, a przy złej pogodzie kolejka linowa i niektóre drogi mogą zostać zamknięte.

Kolejka linowa zostaje wstrzymana w przypadku silnego wiatru, co zdarza się często. Prosimy sprawdzić, czy kolejka działa, dzień przed planowaną wycieczką. Zezwolenia na wejście na szczyt szlakiem nr 10 wyczerpują się szybko latem, dlatego prosimy złożyć wniosek, gdy tylko ustalą Państwo terminy.

Jeśli chodzi o obserwację gwiazd, najwięcej gwiazd widać w noce bez jasnego Księżyca. Poranki są najlepsze, aby podziwiać rozległy widok na kalderę, zanim po południu na zboczach pojawią się chmury. Wiosną i jesienią w parku panują łagodne temperatury, natomiast w lipcu i sierpniu w ciągu dnia jest gorąco, a po zmroku nadal chłodno.