Alcazaba w Maladze

Wzgórze to było od dawna zamieszkane. Około 600 r. p.n.e. osiedlili się na nim Fenicjanie, a Rzymianie zbudowali teatr na jego zachodnim zboczu. Twierdza pojawia się w źródłach z 755 r., za panowania emira z dynastii Umajjadów Abd al-Rahmana I. Po 1014 roku władcy z dynastii Hammudydów rozpoczęli budowę murów i kompleksu pałacowego, a od 1056 roku Badis, król Granady z dynastii Zirydów, nadał Alcazabie podwójny pierścień murów wraz z bramami, takimi jak Puerta de la Bóveda i Puerta del Cristo.

Sułtani z dynastii Nasrydów, Yusuf I i Muhammad V, przekształcili fortecę w pałac-fortecę w latach 1333–1391. Yusuf I zbudował również zamek Gibralfaro na szczycie wzgórza oraz Corachę – otoczone murami przejście, które wije się zygzakiem w górę wzgórza, łącząc oba obiekty. Nazwa Gibralfaro pochodzi od połączenia arabskiego słowa „jabal” (góra) z greckim „faros” (latarnia morska). Po podboju chrześcijańskim w 1487 roku Gibralfaro stało się garnizonem. Alcazaba podupadała następnie przez wieki, a jej renowacja rozpoczęła się dopiero w 1933 roku.

Teatr pozostawał zakopany przez wieki. Odkryto go w 1951 roku podczas prac ogrodniczych, pod budynkiem kulturalnym wzniesionym w 1940 roku z przeznaczeniem na archiwa i muzea. Budynek ten został później rozebrany, aby umożliwić pełne odkopanie i odrestaurowanie teatru.

Wstęp do Alcazaby wymaga pokonania wzniesienia. Trasa wije się w górę przez ufortyfikowane bramy, takie jak Puerta de la Bóveda Vaída i Puerta de los Cuartos de Granada, prowadząc do dwóch otoczonych murami obszarów, położonych jeden nad drugim. Wewnątrz znajduje się Plaza de Armas z ogrodem w stylu hiszpańsko-arabskim, pozostałości dwóch pałaców oraz XVI-wieczny drewniany strop w stylu mudejar, który do dziś znajduje się w swoim pierwotnym miejscu. W salach pałacu Nasrydów znajduje się ekspozycja ceramiki wyprodukowanej w muzułmańskiej Maladze w okresie od XI do XIV wieku, odkrytej podczas wykopalisk w okolicach miasta.

Dostępny jest bilet uprawniający wyłącznie do zwiedzania Alcazaby oraz bilet łączony, obejmujący również zamek Gibralfaro. Zniżki przysługują emerytom i rencistom z UE powyżej 65. roku życia, studentom, osobom z niepełnosprawnością wynoszącą co najmniej 33%, posiadaczom Europejskiej Karty Młodzieży oraz rodzinom wielodzietnym. Dzieci poniżej szóstego roku życia wchodzą bezpłatnie, a w każdą niedzielę od godziny 14:00 wstęp jest bezpłatny dla wszystkich.

Gibralfaro wznosi się na wysokości 132 metrów nad poziomem morza. Można spacerować wzdłuż jego murów, na których znajduje się osiem wież, zajrzeć do studni Airón, wykutej w skale na głębokość ponad 40 metrów, oraz odwiedzić centrum interpretacyjne poświęcone historii wojskowej zamku, mieszczące się w dawnej prochowni. Z tego miejsca rozciąga się widok na całe miasto i zatokę.

Teatr rzymski jest zarządzany oddzielnie. Wstęp jest bezpłatny, a do samodzielnego zwiedzania nie jest wymagana rezerwacja; w centrum interpretacyjnym można zapoznać się z życiem rzymskim w mieście.

Od 1 kwietnia do 31 października Alcazaba i Gibralfaro są otwarte od godz. 9:00 do 20:00, a ostatnie wejście możliwe jest o godz. 19:00. Od 1 listopada do 31 marca obiekty te zamykane są o godz. 18:00, a ostatnie wejście możliwe jest o godz. 17:00.

Teatr rzymski ma własny harmonogram: od wtorku do soboty w godzinach od 10:00 do 18:00, a w niedziele i święta od 10:00 do 16:00. Obiekt jest zamknięty w poniedziałki oraz 1 i 6 stycznia, 1 maja oraz 24, 25 i 31 grudnia.

W niedzielę można zwiedzić teatr przed jego zamknięciem o godz. 16:00, a po godz. 14:00 wejść na Alcazabę, gdzie wstęp jest bezpłatny. Wejście jest strome, więc w upalne dni warto wyruszyć wcześnie. Jeśli zależy Państwu na zwiedzeniu teatru, proszę unikać poniedziałków.