Wybrzeże Amalfi

Tysiąc lat temu Amalfi było jedną z włoskich republik morskich, prowadzącą handel w basenie Morza Śródziemnego z Bizancjum i światem arabskim. Jego kupcy sprowadzali towary, pieniądze i idee, a miasto wzbogaciło się na tyle, że mogło wznieść katedrę św. Andrzeja, do której prowadzi strome schody nad głównym placem. Burze oraz rozwój konkurencyjnych portów położyły kres tej potędze, a wybrzeże stało się ciągiem spokojnych miasteczek rybackich i rolniczych.

Ziemię uprawiano na wąskich tarasach podtrzymywanych przez mury z suchego kamienia, z których wiele obsadzono drzewami cytrynowymi. Lokalna cytryna, duża i o grubej skórce, jest tu nadal uprawiana i pojawia się w likierze limoncello, wypiekach oraz na ceramice. W Amalfi produkowano również papier w napędzanych wodą młynach położonych w górnej części doliny.

W XIX wieku droga nadbrzeżna otworzyła ten region dla turystów, a w ślad za nimi przybywali pisarze i artyści. W 1997 roku UNESCO wpisało Costiera Amalfitana na listę krajobrazów kulturowych ze względu na sposób, w jaki miasta i tarasy zostały dostosowane do bardzo stromego terenu.

Jednodniowa wycieczka z Neapolu to długi dzień, często trwający dziesięć godzin lub więcej. Podróż autokarem wzdłuż nadmorskiej drogi stanowi część programu wycieczki. Droga jest wąska, z ostrymi zakrętami i stromymi urwiskami, a po stronie morza rozciągają się rozległe widoki. Autokary zazwyczaj zatrzymują się w punkcie widokowym nad Positano, a następnie zapewniają czas wolny w jednym lub dwóch miastach – najczęściej w Amalfi, a czasami w Ravello lub Positano.

W Amalfi schody prowadzące do katedry, główny plac i uliczki za nim znajdują się blisko siebie, a nabrzeże oddalone jest o kilka minut spacerem. Positano to przede wszystkim schody: spacer z górnej drogi w dół na plażę jest stromy, a potem trzeba się wspiąć z powrotem. Ravello jest spokojniejsze, z ogrodami i widokami na całe wybrzeże.

Wycieczki łodzią przebiegają inaczej. Wypływają Państwo łodzią ze strony Sorrento, podziwiają Państwo klify, zatoczki i miasteczka z perspektywy wody, a następnie schodzą na ląd w Amalfi i Positano, gdzie mają Państwo czas wolny. Nie ma tam ruchu ulicznego, ale o tym, czy łodzie pływają, decyduje stan morza.

Proszę założyć wygodne buty z dobrą przyczepnością, ponieważ w każdym miasteczku trzeba pokonywać schody. Latem warto zabrać ze sobą wodę i środki ochrony przeciwsłonecznej oraz pilnować czasu: autokary i łodzie odjeżdżają o ustalonej godzinie.

Maj, czerwiec i wrzesień to okresy, w których panuje idealna równowaga między ciepłą pogodą, otwartymi plażami a umiarkowanym natężeniem ruchu turystycznego. Lipiec i sierpień są upalne i bardzo zatłoczone, a ruch na drodze wzdłuż wybrzeża może być spowolniony. Promy i większość rejsów statkami wzdłuż wybrzeża kursują od początku kwietnia do października. W przypadku wzburzonego morza rejsy mogą zostać odwołane z krótkim wyprzedzeniem.

Od listopada do marca wiele hoteli, klubów plażowych i niektórych restauracji jest zamkniętych, a miasta stają się znacznie spokojniejsze. Wycieczki autokarowe nadal się odbywają, a jazda po drodze jest łatwiejsza, jednak niektóre dni są pochmurne lub deszczowe.

Warto wyruszać wcześnie rano o każdej porze roku. Największy ruch w Positano i Amalfi panuje od późnego przedpołudnia, kiedy to jednocześnie przybywają autokary i statki.